فرسایش زبان مادری کردهای سردشتی مقیم تهران

چکیده

       مطالعه ی جامعه شناسی زبان حدود سه دهه قدمت دارد. تحقیق حاضر، فرسایش و تغییرات زبان مادری کردهای سردشتی مقیم تهران را در محیط زبان دوم، بررسی کرده است. این پژوهش، با هدف نگهداری و حفظ زبان های بومی و در اقلّیّت، درصدد است تا به سؤالات زیر پاسخ دهد:

۱. فرسایش و تغییرات زبانی در میان کدام جنسیّت، کدام گروه سنّی و کدام سطح زبانی (واژگان، نحو و آوا) بیشتر دیده می شود؟

۲. بین طول مدّت اقامت مهاجران در محیط زبانی جدید و فرسایش زبان اوّل چه رابطه ای وجود دارد؟

۳. چه رابطه ای بین نگرش مثبت هویّتی و فرسایش زبان مادری وجود دارد؟

     مطالعه ی حاضر با شرکت تعداد 72 نفر از گویشوران گویش کردی سردشتی در دو گروه مستقلّ ساکن در تهـران و سردشت، به شیوه ی تحقیق میدانی و با استفاده از تکنیک گردآوری داده ها از طریق پرسش نامه و مصاحبه برگزار شد.

     در تجزیه و تحلیل داده ها، درصد و میانگین نمرات آزمون های زبانی و نگرشی افراد با استفاده از آزمون های آماری T گروه های مستقل و ضریب همبستگی پیرسون، مقایسه شده است.

    نتایج بررسی ها نشان داد که:

   ۱. بیشترین سهم فرسایش و تغییرات زبانی به مهاجران مرد گروه سنّی ۱۱-۲۵سال ساکن در تهران تعلّق دارد.

   ۲. بیشترین میزان فرسایش زبانی به سطح واژگان زبان و کمترین میزان آن به نحو زبان تعلّق دارد.

   ۳. هرچه طول مدّت اقامت افراد مهاجر در تهران بیشتر می شود، فرسایش و تغییرات زبانی نیز در زبان آن ها بیشتر مشاهده می شود.

   ۴. بین نمرات زبانی افراد و نگرش آنان به زبان و هویّت فرهنگی، همبستگی مثبـت و بسیار بالایی وجود دارد.

   واژگان کلیدی:  ۱.فرسایش زبان   ۲. گویش کردی سردشتی  ۳. زبان مادری (زبان اوّل)  ۴. تماس زبانی  ۵. نگرش هویّتی  ۶.جامعه شناسی زبان  ۷. مرگ زبان.

* برای اطلاع از متن کامل مقاله با مدیر وبلاگ مکاتبه فرمایید.